Ας υποθέσουμε ότι•
Όλες οι σχέσεις στη φύση διέπονται από μία μόνο πρωταρχική σχέση, τη σχέση ενός άκρου με το άλλο άκρο.
Αν συλλάβουμε αυτά τα δύο άκρα ως εκδήλωση της εσωτερικότητας και της εξωτερικότητας, θα βρούμε ότι σ´αυτή την ‘πέτρα’ δεν έχει διαρραγεί ο δεσμός που ενώνειτο πνεύμα με τη ζωή.

Έτσι αντί να την θεωρήσουμε άρνηση της αληθώς ζωντανής ζωής, θα την δούμε ως
συμφιλίωση του δυϊσμού ύλης και κενού.
1. Στατική Ισορροπία_συμμετρική_
2. Δυναμική Ισορροπία_δυσυμμετρική_

Ερευνητικό κομμάτι
•Η έρευνα και υλοποίηση αυτού του έργου ξεκινά με αφορμή αυτό το συλλογισμό
συνδυαστικά με την αναφορά του Πιέρ Κιουρί, ο οποίος αναφέρει το εξής σημαντικό
γεγονός:
«Το χαρακτηριστικό ενός φαινομένου είναι η μέγιστη συμμετρία που είναι δυνατόν να
συμβαδίζει με την ύπαρξη του φαινομένου. Ένα φαινόμενο μπορεί να υπάρξει σε ένα
περιβάλλον που έχει τη δίκη του συμμετρία ή τη συμμετρία μιας από τις ενδοομάδες της
ιδιαίτερης συμμετρίας του. Μ’άλλα λόγια, ορισμένα στοιχεία συμμετρίας μπορούν μεν
να συνυπάρχουν με ορισμένα άλλα, αλλά δεν είναι αναγκαία. Το αναγκαίο είναι να μην
υπάρχουν ορισμένα στοιχεία συμμετρίας. Το φαινόμενο δημιουργείται από τη δυσσυμετρία.
Όταν πολλά φαινόμενα διαφορετικής φύσεως υπερτίθενται, τότε οι δυσσυμετρίες
προστίθενται και στο τελικό σύνολο απομένουν μόνο τα στοιχεία συμμετρίας που είναι
κοινά σε όλα τα επιμέρους φαινόμενα».
Η γεωκληρονομιά περιλαμβάνει εκείνα τα στοιχεία της γεωποικιλότητας της Γης
(πετρώματα, ορυκτά, απολιθώματα, γεωμορφές, ιζήματα, νερά και εδάφη) που θεωρείται
ότι έχουν σημαντική επιστημονική, εκπαιδευτική, πολιτιστική ή αισθητική αξία. Οι Carcavilla et al. αναφέρουν, «Η γεωλογική-γεωμορφολογική κληρονομιά είναι το σύνολο των
γεωτόπων, των αποθέσεων, των μορφών και των διεργασιών που συνθέτουν τη γεωλογική
ιστορία κάθε περιοχής, και η έννοια της διατήρησης της γεωλογικής-γεωμορφολογικής
κληρονομιάς αποτελεί πολιτιστική έννοια». Η γεωκληρονομιά αποσκοπεί στην ανάδειξη
της ποικιλομορφίας του πλανήτη μας, προκειμένου να καταδείξει τη σημασία των βιοτικών
και αβιοτικών παραγόντων, οι οποίοι τεκμηριώνουν την ιστορική εξέλιξη της Γης. Η αξία
της γεωλογικής κληρονομιάς υπογραμμίζεται περαιτέρω σε μια έκθεση της UNESCO,
σύμφωνα με την οποία η γεωλογική κληρονομιά χαρακτηρίζεται ως το σύνολο των πιο
ενδιαφέροντων γεωλογικών τοποθεσιών (γεωτόπων, γεωπάρκων και γεωλογικών φυσικών
μνημείων) που αξίζουν να διατηρηθούν για επιστημονικούς, διδακτικούς, ιστορικούς,
αισθητικούς και πολιτιστικούς λόγους.

Παράθεση χάρτη
Τοποθεσίες διαφόρων γεωλογικών σημείων και ορυχείων. Γεωλογικός χάρτης που έχει
τροποποιηθεί με βάση τους Ducoux et al.

Το έργο αναπτύσσεται ως μια δίπτυχη σύνθεση μεικτής τεχνικής, αποτελούμενη
από έναν καμβά και ένα μικρότερο ξύλινο τελάρο. Η χρωματική παλέτα προκύπτει από
γεωχρώματα που συλλέχθηκαν από τη Σέριφο(Αβεσσαλός στροφή, Αβεσσαλός παραλία,
Ευαγγελίστρια, Μέγα Λιβάδι Στροφή, Μέγα Λιβάδι Βαγόνια), τα οποία σταθεροποιήθηκαν
με τη χρήση 100% φυσικών στερεωτικών υλικών. Η έντονη υλικότητα και η ανάγλυφη
δομή της επιφάνειας ενισχύονται από την ενσωμάτωση ενός χειροποίητου, τεχνητού
πετρώματος ιδίας κατασκευής.