Κάθε τόπος αφήνει ένα ίχνος. Άλλοτε το αναγνωρίζουμε ως ανάμνηση ή εμπειρία. Άλλοτε παραμένει σιωπηλό, σαν ένα ανεπαίσθητο αποτύπωμα που συνεχίζουμε να κουβαλάμε, ακόμη κι όταν έχουμε φύγει.

Στη σειρά Αποθέσεις, χώματα συλλεγμένα από διαφορετικές τοποθεσίες της Σερίφου μεταφέρονται πάνω στο ανθρώπινο σώμα. Δεν λειτουργούν ως στοιχεία που το καλύπτουν ή το μεταμορφώνουν, αλλά ως αποθέσεις ενός τόπου. Το σώμα γίνεται τοπίο και το χώμα γίνεται το ίζημα μιας συνάντησης. Οι καμπύλες του δέρματος θυμίζουν βουνοκορφές, ακτογραμμές και ανάγλυφα της γης. Οι μικρές συγκεντρώσεις χώματος παραπέμπουν στις φυσικές αποθέσεις που δημιουργούνται με τον χρόνο, τον άνεμο και τη βαρύτητα. Δεν αναπαριστούν το ίδιο το τοπίο, αλλά το αποτύπωμα που αυτό αφήνει πάνω μας. Όπως κάθε τοπίο διαμορφώνεται από τις διαδοχικές του αποθέσεις, έτσι και η ανθρώπινη ταυτότητα διαμορφώνεται από τους τόπους που κατοικήσαμε, διασχίσαμε και αγαπήσαμε.

Ίσως, τελικά, να μη φεύγουμε ποτέ πραγματικά από έναν τόπο. Ένα μικρό μέρος του συνεχίζει να κατοικεί μέσα μας, ακόμη κι όταν δεν το αντιλαμβανόμαστε.

Τίτλοι φωτογραφιών (με σειρά παρουσίασης στην έκθεση): 

Ίχνος                   Πέρασμα
Επαφή                 Ρήγμα
Απόθεση             Μνήμη