Άτιτλο
Το έργο δημιουργήθηκε για την έκθεση Geochromia, με αφετηρία δείγματα χώματος που συλλέχθηκαν από διαφορετικά σημεία του νησιού. Τα υλικά ενσωματώθηκαν στη μάζα ενός λευκού πηλού, αποτελώντας το υλικό από το οποίο διαμορφώθηκε η βάση του γλυπτού. Η επιλογή αυτή μετατρέπει το ίδιο το έδαφος του νησιού σε θεμέλιο της σύνθεσης. Πάνω σε αυτή αναπτύσσεται μια οργανική μορφή, που αναφέρεται στη θάλασσα και τον ουρανό, δύο στοιχεία αδιαχώριστα από την έννοια και την εμπειρία του νησιού. Η συνύπαρξη των δύο μερών επιχειρεί να αποδώσει τη σχέση ανάμεσα στη στεριά και το υδάτινο στοιχείο, όχι μέσα από μια κυριολεκτική αναπαράσταση του τοπίου, αλλά μέσα από τη χρήση των ίδιων των υλικών και των βασικών χρωματικών αναφορών που το συνθέτουν.
- Φύλλο nerikomi για τη βάση (λευκός πηλός υψηλής θερμοκρασίας)
- Χτίσιμο coil για το γλυπτό (μαύρος πηλός υψηλής θερμοκρασίας με μπλε πορσελάνη)
Γιώργος Τριχάς
Γιώργος Τριχάς

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1982. Ήμουν μόλις λίγων ημερών όταν η οικογένειά μου μετακόμισε στη Σύρο — αυτό το μαγικό νησί που έγινε η αφετηρία αυτού του ταξιδιού και όπου πέρασα τα πρώτα έντεκα χρόνια της ζωής μου. Η Σύρος μού χάρισε μια μοναδική αίσθηση ελευθερίας και μια βαθιά εκτίμηση για την τέχνη ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Είναι η ανάμνηση αυτού του τόπου που με επαναφέρει στην πιο ακατέργαστη, αυθεντική μου κατάσταση· μου θυμίζει ποιος είμαι και ποιος θέλω να είμαι.
Το 2000 ξεκίνησα τις σπουδές μου στη Λογοθεραπεία. Σύντομα συνειδητοποίησα πως δύο άνθρωποι, ακόμη κι αν έχουν την ίδια «διάγνωση», δεν είναι ποτέ ίδιοι. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός ως προς τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις δυσκολίες επικοινωνίας του, αλλά και ως προς τον τρόπο που ανταποκρίνεται στα ερεθίσματα του θεραπευτή. Γι’ αυτό και ως λογοθεραπευτής αναζητώ διαρκώς νέες προσεγγίσεις, πρακτικές και μεθόδους. Είναι μια απαιτητική διαδικασία, αλλά αναμφίβολα δημιουργική.
Το 2017 ξεκίνησα να ασχολούμαι με την κεραμική, με δάσκαλο τον Γιάννη Μαμούτζη. Στην αρχή ήταν ένα χόμπι. Στη συνέχεια έγινε μια βαλβίδα αποσυμπίεσης — η δική μου δημιουργική διέξοδος. Σταδιακά εξελίχθηκε σε πάθος, και νιώθω ευγνωμοσύνη που το έφερα στη ζωή μου.
Ως κεραμίστας δουλεύω κυρίως με πηλό stoneware και, περιστασιακά, με πορσελάνη. Αντλώ έμπνευση από τις παιδικές μου αναμνήσεις: το κυκλαδίτικο φως της Σύρου που περνούσε μέσα από τα παντζούρια, τη μυρωδιά της γης, τις παστέλ αποχρώσεις, τη νεοκλασική αρχιτεκτονική του νησιού. Παράλληλα, σχεδόν υποσυνείδητα, μέσα από τις καθημερινές εμπειρίες της ζωής, βρίσκω έμπνευση σε ήχους, μυρωδιές, συζητήσεις και συναντήσεις.
Η λογοθεραπεία και η δημιουργία με τον πηλό είναι για μένα δύο κόσμοι που συνδέονται και αλληλοσυμπληρώνονται με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ο θεραπευτής αναζητά την ανεπεξέργαστη, αδιαμόρφωτη κατάσταση του ανθρώπου που έχει απέναντί του και τον υποστηρίζει ώστε να την αναπλάσει, να της δώσει νέα μορφή και να την επαναδημιουργήσει. Ο κεραμίστας φαντάζεται, αγγίζει, επεξεργάζεται, πλάθει, απομακρύνεται και παρατηρεί το αποτέλεσμα.
Και τα δύο είναι μακρά, απαιτητικά και βαθιά δημιουργικά ταξίδια — και ο προορισμός τους καταλήγει, με κάποιον τρόπο, πάντα να αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη.