Οχτάωρο
«Η θάλασσα παρασύρει. Η στεριά κρατά γερά.»

“Η θάλασσα δεν φαίνεται.
Κι όμως, είναι εκεί.

Το σιδηρομετάλλευμα που εξορυσσόταν από τα έγκατα της Σερίφου έφευγε από το νησί διά θαλάσσης, με προορισμό τη βιομηχανική Ευρώπη. Ανάμεσα στη στεριά και τη θάλασσα: ο μόχθος των ανθρώπων.

Σε αυτό το ορυχείο, το σκοτάδι, η πέτρα και η σκόνη φέρουν τη μνήμη ενός αγώνα. Το 1916, οι μεταλλωρύχοι της Σερίφου ξεσηκώθηκαν. Άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Ο αγώνας τους κατοχύρωσε το οκτάωρο. Εδώ, η λέξη αυτή χαράζεται στον βράχο σαν το σημάδι μιας νίκης.

Η θάλασσα παραμένει αόρατη — όπως ακριβώς ήταν κάποτε αόρατα τα σώματα, η εξάντληση και το ανθρώπινο τίμημα για το μετάλλευμα που ταξίδευε τόσο μακριά. H Ποντοπόρος Γαία.

Λουλούδια ξεπροβάλλουν μέσα στη νύχτα. Είναι η υπόσχεση για όσα έπονται, για ένα φως που δεν απαρνιέται το σκοτάδι που βιώθηκε.

Είκοσι ένα γραμμάρια χώματος από τη Σέριφο συνοδεύουν την εικόνα, ένα απτό και συμβολικό ίχνος εκείνων των οποίων οι ζωές συνδέθηκαν με αυτή την ιστορία.

Είκοσι ένα γραμμάρια: το βάρος της ψυχής.” – Vanna Karamaounas

ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ
Screenshot 2026-09-09 111252

Vanna Karamaounas