Τα μωσαϊκά που πατήσαμε

Η μετακίνηση των πετρωμάτων από τη γη στον οικιακό χώρο υποδηλώνει μια κυκλικότητα
του χρόνου και της ύλης. Τα υλικά μετασχηματίζονται, διατηρώντας ίχνη της προέλευσής
τους.
Η επιτοίχια ψηφιδωτή σύνθεση από πέτρες της Σερίφου συνομιλεί με κεραμικά στοιχεία
που παραπέμπουν σε ρίζες καλαμποκιού, εισάγοντας την έννοια της ανάπτυξης και της
επανασποράς. Το φυσικό και το ανθρώπινο πεδίο αναδεικνύονται ως αλληλένδετα, σε μια
ενιαία αφήγηση για τη μνήμη και τον χρόνο.

ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ
IMG_8352

Κυριακή Αγγελιδάκη