Το επιτοίχιο δίπτυχο αφηγείται την ιστορία της Σερίφου μέσα από τα πετρώματά της, τη
γεωλογική και την εργατική της μνήμη.
Στο στενό φύλλο ανοξείδωτου μετάλλου (17 x 125 εκ.), τέσσερις χαραγμένες μορφές
ακινητοποιούνται σε μια στιγμή αγώνα. Η επιφάνεια φέρει άμμο από την παραλία
Αβεσσαλός, ενώ η μελάνη των χαράξεων περιέχει σκόνη πετρωμάτων από το Μέγα
Λιβάδι-Στροφή (κόκκινο χρώμα) και την Ευαγγελίστρια (γκρι χρώμα). Στο κεφάλι τους,
αλουμινένια νομίσματα με χαραγμένο βάτραχο παραπέμπουν στο αρχαίο νόμισμα του
νησιού και τους μυθολογικούς «άφωνους» βατράχους του, αλλά λειτουργούν και ως
«οβολός» για το ταξίδι στον Άδη, τιμώντας τους τέσσερις μεταλλωρύχους που έχασαν τη
ζωή τους στην απεργία του 1916.
Η αιματηρή εξέγερση των μεταλλωρύχων για τη διεκδίκηση του οκταώρου και ανθρώπινων
συνθηκών εργασίας υπήρξε ορόσημο για το ελληνικό εργατικό κίνημα. Σήμερα, καθώς οι
σύγχρονες ελαστικές μορφές εργασίας υπονομεύουν στην πράξη αυτό το κεκτημένο, ο
αγώνας τους —και το ίδιο το έργο— συνδέει το χθες με το σήμερα και παραμένει βαθιά
επίκαιρος.
Στο παρακείμενο φύλλο λαμαρίνας (70 x 125 εκ.), τρία κεραμικά φίδια από stoneware
πηλούς, πλασμένα με σκόνη και ανάγλυφα αυτούσια κομμάτια πετρωμάτων από όλες
τις τοποθεσίες (Μέγα Λιβάδι-Βαγόνια, Μέγα Λιβάδι-Στροφή, Ευαγγελίστρια, ΑβεσσαλόςΣτροφή), συμβολίζουν τους τρεις χωροφύλακες που έχασαν τη ζωή τους στις συγκρούσεις.
Η μορφή τους παραπέμπει στο κεφάλι της Μέδουσας που κοσμούσε τα αρχαία νομίσματα
της Σερίφου. Το φυσικό τοπίο, ζωγραφισμένο με σκόνη πετρωμάτων, μελάνι και λινέλαιο,
ανασυνθέτει την εικόνα και την ατμόσφαιρα των μεταλλείων.